| ||||||||||
63- آقایی 43 ساله گفته اند که: "بنده مدت دوسال ونیم است که به بیماری پمفیگوس ولگاریس مبتلا شده وفعلاً تحت درمان با پرد نبزولون وایموران هستم ولی هر از چند گاهی به علت تنشهای عصبی و روحی بیماری من تشدید میشود و هم اکنون که این یادداشت را برایتان مینویسم به علت تشدید مجدد وسیع تاولها در داخل دهان وحنجره امکان تغذیه مناسب را نیز ندارم. لطفاً مرا در این مورد کمی بیشتر راهنمائی نمائید" سئوال شما تکراری است، جواب سئوال 49 را مطالعه بفرمایید. بيماري پمفيگوس يك بيماري خود ايمني است كه بدن بر عليه يك پروتپين خاص در پوست آنتي بادي توليد ميكند و در ناحيه درگير تاول ايجاد ميشود . پمفیگوس بیماری افراد میانسال است که عمدتا در دهه 5 ام و یا 6 ام بروز میکند. اما بندرت در کودکان و افراد مسن نیز دیده می شود. هر دو جنس را به یک میزان مبتلا میکند.. هر چند که در سنین زیر 20 در زنان شایع تر است. این بیماری انتشار جهانی دارد . در بیش از نصف بیماران مبتلا به پمفیگوس ضایعات دهانی اولین تظاهر بیماری بوده که ممکن است برای چندین ماه قبل از بروز ضایعات پوستی وجود داشته باشند . درمان آن با داروهاي كورتون و داروهاي پايين آورنده سيستم ايمني است. درمان بايد بصورت داپم مصرف شود و با بهبودي دارو را بطور تدريجي كم ميكنيم. شدت بيماري با استرس رابطه مستقيم دارد. در صورت عدم مصرف دارو اين بيماري متاسفانه بيمار را ناتوان ميكند ولي با مصرف منظم دارو و رعايت اصول بهداشتي بيمار مانند افراد سالم ميتواند از زندگي بهره ببرد .
62- خانمی 21 ساله پرسیده اند که: "مدت 6 ماه است دچار بی اختیاری و تکرر ادرار هستم و هر 2 ساعت به دستتشویی میرم (جدیدا هر نیمساعت) ودر هنگام راه رفتن و فعالیت دیگر هم بی اختیاری دارم در طی این مدت قرصهای تولترودین 1 و 2 و نورتروپتیلین 10 را مصرف کردم فایده ای نداشت البته اوایل یکی دو روز بعد از مصرف قرصها بهبود میافتم ولی الان فایده ای ندارد فوق تخصصی داروی سولفاسالازین را به من داد که از قرار برای روده بود و فایده ای نداشت علت ودرمان چیست؟ ایا باز هم دارویی برای درمان هست یا خیر؟" در پاسخ به سئوال 39 هم تا حدودی در مورد علل تکرر ادرار توضیح داده ام. اگر تکرر ادرار با حجم زیاد ادرار همراه باشد، بیماری هایی چون دیابت بی مزه، قند خون، نارسایی آدرنال و بیماری های توبولر کلیه مطرح می شوند. اما درمورد شما آنطور که بنده متوجه شدم از تکرر ادراری شاکی هستید که حجم ادرار کم می باشد. تکرر ادرار با حجم کم ادرار بیماری هایی مانند عفونت مثانه، التهاب پیشابراه، تومور مثانه، بزرگی پرستات در مردان و مثانه نوروژنیک را مطرح می کنند. از آنجا که شما به پزشکان متعددی مراجعه نموده اید به احتمال زیاد آزمایش های مربوط به ادرار و کشت ادرار انجام گرفته و شاید درمان امتحانی یک دوره آنتی بیوتیک را هم دریافت نمود ه اید. لذا از تشخیص های شایع و معمولی همچون عفونت مثانه اگر بگزریم می توانیم تشخیص های نادرتری همچون مثانه نوروژنیک را مطرح کنیم. در دوره های خاصی مثلا بعد از زایمان تکرر ادرار می تواند بروز کند. همچنین در اوایل ازدواج تکرر ادار می تواند باعث ناراحتی شود که دلیلش عفونت مثانه بوده و معمولا با دوره آنتی بیوتیک طولانی و دوز کم درمان می گردد. در بیماری مثانه نورژنیک آسیب در سیستم عصبی باعث اختلال در عملکرد مثانه می گردد. بسته به اینکه آسیب در چه ناحیه ای از سیستم عصبی مربوط به مثانه رخ داده است، اختلالاتی چون بی اختیاری ادرار، تکرر ادرار و یا سایر علائمی مربوط به اختلال خالی کردن مثانه می تواند بروز کند. ولی مثانه نوروژنیک معمولن به دنبال یک آسیب عصبی رخ می دهد که در شرح حال شما از آن چیزی گفته نشده است. این آسیب عصبی می تواند به طور مثال ناشی از سکته مغزی، آسیب نخاع کمری، بیماری ام اس، دیسک کمر، ویروس هرپس و ...باشد.
61- خانمی 25 ساله گفته اند که: "جوش هایی در واژن هر ماه در قسمت های بی مو بوجود می آید که حدود یک هفته طول می کشد. این جوش ها دردناک و متورم هستند و وقتی می ترکند چرک کمی ترشح می کنند." عوامل زخم ها و جوش های فرج متعدد می باشند. شایعترین عامل در جوانان عفونت ویروسی هرپس سیمپلکس است. این بیماری از طریق جنسی منتقل می گردد. ویروس هرپس سیمپلکس باعث ایجاد جوش های دردناکی می گردد که می توانند متعدد بوده و در زمینه آنها عفونت ثانویه باکتریایی هم می تواند ایجاد گردد. درمان عفونت ویروسی هرپسی داروی آسیکلویر است. عفونت هرپسی می تواند عود کند. در مواردی که بیماری عود می کند پزشک گاهی مجبور به تجویز دوره های طولانی مدت دارو یا دوره های آسیکلویر پیشگیری کننده می شود. عامل دیگر جوش های فرج، آفت می باشد که همانند آفت های دهان درمان قطعی خاصی ندارد. در این بیماری که نادر است پماد بی حس کنند یا کورتیزون موضعی می تواند به تخفیف درد و بهبود آفت کمک کند. بیماری شارکوئید بسیار نادر بوده که یک عفونت باکتریایی گرم منفی می باشد و درمان آن هم با آنتی بیوتیک میسر است. عوامل دیگر زخم ها و جوش های فرج عبارتند از: سندرم بهجت، سیفلیس، لمفوگرانولوما، بیماری کرون. مسلما در صورتی که درمان اولیه ناموفق باشد، برای تشخیص نیاز به معاینه دقیق و آزمایش می باشد عفونت غدد بارتولین می تواند باعث تورم یک طرفه فرج و بزرگی یکی از لب های بزرگ گاهی به اندازه یک تخم مرغ گردد. عفونت غدد بارتولین را بارتولینیت می گویند. غدد بارتولن دو غده به اندازه نخود هستند که مجرای آنها به داخل ولو باز می شوند . این غدد مایعی تولید می کنند که نواحی تناسلی را به هنگام مقاربت لیز می نماید . در بارتولینیت یک یا هر دو این غدد و یا مجاری آنها عفونی می شوند . در بعضی موارد ، این بیماری در اثر باکتریهایی که از سطح مدفوع وارد این غدد می شوند ایجاد می شود و این در نتیجه عدم رعایت نظافت و فقر بهداشتی است . این حالت موجب ایجاد تورم در بافتهای اطراف شده و ممکن است موجب ایجاد آبسه گردد . یک یا هر دو مجرا ممکن است مسدود گردیده و موجب تورم بدون دردی بنام کیست بارتولن گردد. جهت درمان بارتولینیت پزشک آنتی بیوتیک تجویز می نماید و بیماری در عرض چند روز باید بهبود یابد . مسکن نیز ممکن است جهت تسکین درد تجویز شود . آبسه تحت بی حسی موضعی تخلیه می گردد. کیست بارتولن معمولاً برداشته نمی شود ، مگر اینکه بزرگ شده یا موجب ناراحتی گردد . بارتولینیت ممکن است عود نماید .
|
